Kusura bakmayın…
DiÄŸer 26 Åžubat 2008
Kusura bakmayın bir müddettir yazı yazamıyorum.
Üstüste gelen hastalık, ölüm haberleri beni blogumdan ve sanal dünyamdan biraz uzakta tuttu açıkçası.
Yazsam ne yazacaktım ki ölüm ile hayat arasında kaldığım bu günlerde…
Neyse geri döndüm. Hayata tutunup, hayatın içinden yakaladıklarımı sizlerle paylaşmaya devam etmek için geri döndüm.
Bu paragrafı yazıp yazmamak arasında çok gidip geldim. Ama bu blog beni yansıtacaksa, durum budur.
DediÄŸim gibi;
“Neyse, geri döndüm!”
Bu Yaziyi Paylasin
![[Furl]](http://www.furl.net/images/logo-favicon.ico){kind=logo}
![[Newsvine]](http://www.newsvine.com/_vine/images/identity/button_seednewsvine.gif){kind=small}
![[Email]](http://www.feedburner.com/fb/feed-styles/images/email.gif){kind=small}
Bu yazi icin asagidaki linki kopyalayarak alinti yapabilirsiniz:
26 Åžubat 2008 22:12
HoÅŸgeldin,
Allah rahmet eylesin,
Geçmiş olsun.
Bu tür yazılara yorum bırakmak da zor ama hayat devam ediyor bir şekilde öyle ya da böyle.
Tutunmak lazım, evet, öyle ya da böyle…
26 Åžubat 2008 23:23
Çok sağol Hüseyin.
Tekrar buralardayım, inadına yaÅŸam diyerek hem de…
Herkes kaderini yaÅŸamakla mükellef bu hayatta. Ama eninde sonunda, ya da dediÄŸin gibi, öyle ya da böyle yaÅŸamakla mükellef…
27 Åžubat 2008 9:38
Özgür, önce başın sağolsun, sonra hoşgeldin.
Ölüm’ü, insana hayatındaki öncelikleri en iyi öğreten ÅŸey olarak görürüm. Bu tip zamanlarda insan, hayatındaki bir çok ÅŸeyin (hatta kiÅŸinin) gerekliliÄŸini, önemini ve yaÅŸamına kattığı kaliteyi tartar.
Zaman zaman kendi dertlerime düşüp aileme vakit ayıramadığımda şöyle düşürünüm; Yarın yanımda olmasalar, bu hafta onlara vakit ayırmadığım için pişmanlık duyar mıyım?
Kesinlikle evet.
Ne olduÄŸunu bilemiyorum, ancak belli ki senin için deÄŸeri olan birisini kaybetmiÅŸsin. EÄŸer bahsettiÄŸim piÅŸmanlıktan nasibini almadıysan (ki öyle olmasını umuyorum), o zaman hayatını yaÅŸamaya bakabilirsin. PiÅŸmanlık varsa da, aynı hatayı tekrar etmemeye özen göstererek yaÅŸarsın hayatını, benim yaptığım gibi…
Tekrar başın saÄŸolsun. Tekrar hoÅŸgeldin…
27 Åžubat 2008 12:36
SaÄŸol Eren,
çok sevdiğim bir yakınımı kaybettim, bir tanesini de kaybetmek üzereyim sanırım, o da hastalığının son evrelerinde.
Ölüm 7-8 senedir çok uzağımızda olmadı zaten aile olarak . Önce babamı aldı, sonra annem ucundan döndü. Ama şunu da öğretti, ne yalan söyleyeyim, hayat öyle ya da böyle devam etmeli. İnsan üzülmeli, o an, acısını yaşamalı ve sonra hayatına nerede kaldıysa oradan devam etmeli.
Tıpkı şimdi benim yapacağım gibi.
28 Åžubat 2008 9:50
Özgür Allah rahmet eylesin dediğin gibi hayat devam etmeli.
28 Åžubat 2008 11:52
Muhammet çok sağol.